صلاح الدین پردل

بازگشت به فضای درمان

پس از یک سال دوری از کار بالینی و دیدار با مراجعان، دوباره بازگشته‌ام—و راستش، با نگاهی تازه. سال گذشته را صرف نوشتن پایان‌نامه‌ام و طراحی برنامه‌های گروه حمایتی برای جوانان کردم؛ فضاهایی که قرار نبود فقط دربارهٔ بهزیستی صحبت شود، بلکه جایی باشد برای تجربه‌کردن آن، کنار هم.

60+

1200+

Hours of training

Clients treated

4+

Support groups

این فضاها به محلِ پیوند تبدیل شدند

این گروه‌ها کم‌کم به فضاهایی تبدیل شدند که در آن‌ها رابطه‌ها به‌طور طبیعی شکل گرفت، بهزیستی آرام‌آرام رشد کرد، و حسِ باهم بودن جان گرفت. بخش زیادی از این مسیر از دلِ تجربه‌های مشترک گذشت—فنجان‌های چای، گفت‌وگوهای صمیمانه از دل‌ به‌ دل.

فضاهایی برای رشد مشترک

این یک سالِ گذشته به من یادآوری کرد که رشد به‌ندرت اتفاقی‌ست. اغلب از جایی آغاز می‌شود که دو نفر با نیتی مشترک کنار هم می‌نشینند—برای فهمیدن، تأمل کردن، و قدم‌برداشتن رو به جلو، حتی وقتی مسیر نامطمئن به نظر می‌رسد.

محور قرار دادن مراجع در فرایند درمان

این نگاه را به کار بالینی‌ام می‌آورم؛ با دیدنِ درمان به‌عنوان یک مسیرِ مشترک، در حالی که مراجع همواره محکم در مرکز قرار دارد. این فرایند همیشه با نیازهای شما، سرعتِ شما، و هدف‌های شما هدایت می‌شود، و نقشِ من این است که با دقت و همراهی، در کنار شما قدم بردارم.

Get in touch

If you have a question or would like more information,
feel free to leave a message here.

Phone

+60 11 60763260

Email

pordelsalahaddin@gmail.com